Prolog.

- Śledzisz mnie? 

- Chcę mieć pewność, że jesteś bezpieczna. 

- Nie musisz mnie niańczyć. 

- Potrzebuję Cię. 

- Nie mogę rozmawiać z nieznajomymi, żegnam.  

- Czekaj.. Wiedzieć chcę tylko jedno moja pani. 

- Śpieszę się. 

- Posłuchaj.. Wchodząc do domu wyjrzyj przez okno. To będzie dla mnie znak. Znak, że jesteś mną równie zainteresowana jak ja Tobą.

Nie ujrzałem jej. Szansa przeminęła z otulającym moje ciało wiatrem. Czas się pożegnać. 

~♦·~

Rozpocząć cokolwiek na tym blogu miałam w chwili, gdy jedna z dziewczyn zrobi mi zamówiony szablon, lecz w szybkim czasie się to nie zapowiada, a moje pomysły nie mogą czekać. 

Prolog. No cóż nie jest zbyt wybitny i długi, ale zawsze to już coś. To już jakakolwiek namiastka do bliższej współpracy tutaj. 

Przygodę z opowiadaniem soczystej fabuły rozpoczynam ponownie. Sama nie wiem czy na dobre, aczkolwiek warto spróbować swej wyobraźni. Pisarką wybitną nie jestem, lecz moja amatorska gra porwała już kilka czytelniczek, jeśli by patrzeć nieco wstecz. Tym razem zamierzam dać z siebie o wiele, wiele więcej i nie zawieść swoich czytelników. Myślę, że z każdym dniem będzie Was tutaj więcej i z chęcią będziecie śledzić losy moich bohaterów. 

Jeśli chodzi o rozdział pierwszy, jeśli tylko odnajdę jeszcze dziś trochę czasu pojawi się. 
Jeżeli chcesz, aby informować Cię o nowej notce zapisz się tutaj

Pozdrawiam.